Καλημέρα από Βοστώνη!
Στην Ελλάδα σε λίγο θα είσαστε στις δουλειές σας, ενώ εδώ ετοιμαζόμαστε για ύπνο. Είμαι ενθουσιασμένη με το ταξίδι αυτό. Σε λίγες ημέρες θα βρεθώ στο Hollywood, όπου ελπίζω να συναντήσω τον ηθοποιό που έπαιζε τον Λεωνίδα στους 300. Οι κυρίες είμαι σίγουρη πως με καταλαβαίνουν.
Το Los Angeles με κάνει να σκέφτομαι ασφαλώς ταινίες και οι ταινίες με κάνουν να σκέφτομαι τους πρωταγωνιστές τους. Άνθρωποι που κόπιασαν, τρελλάθηκαν στη δουλειά και τα κατάφεραν τελικά. Γύρισαν καλές ταινίες, έκαναν τον πλανήτη ολόκληρο να μιλάει για εκείνους και μονοπωλούν τις συζητήσεις, έχοντας πλέον ό,τι θέλουν, από υλικά αγαθά τουλάχιστον.
Όταν είσαι star του σινεμά λοιπόν, ή όταν είσαι η Microsoft, το μονοπώλιο είναι το ζητούμενο. Όταν όμως μιλάμε για σχέσεις, το μονοπώλιο είναι η καλή αρχή ενός άδοξου τέλους.
Η ζωή μοιάζει με εκείνα τα τεράστια χριστουγεννιάτικα δέντρα που είδα σήμερα στον ουρανοξύστη Prudential. Έχει πάνω της πολλές χριστουγεννιάτικες μπάλες. Μία από αυτές τος όμορφες μπάλες είναι και ο σύντροφός μας. Φαντάζεσαι όμως το δέντρο με ένα μόνο στολίδι; Θα παραμένει ένα άδειο δέντρο, όσο ωραίο στολίδι και αν είναι αυτό. Χρειάζονται και άλλες μπάλες: Μία δουλειά που μας αρέσει. Φίλοι που τους γουστάρουμε και μας γουστάρουνε (Θεέ μου, πόσο σπουδαίο πράγμα είναι οι φίλοι, ευχαριστώ πολύ όλους για όλα όσα μου δώσατε πριν φύγω για αυτό το ταξίδι, Μαρία έχω μαζί μου την κάρτα σου). Ένα ταξίδι που κάνουμε. Ναι. Είναι και αυτό μία μπάλα που στολίζει το δέντρο μας. Ακόμη και ένα ρούχο που πιστεύεις πως μέσα σε αυτό γίνεσαι πιο όμορφη/ος, είναι και αυτό κάτι που κάνει τη ζωή σου ομορφότερη. Μην κλείσεις τα μάτια σου σε όλες αυτές τις μπάλες και μην τις σνομπάρεις. Θα έρθει η ώρα που θα νιώσεις κενό και γυμνό το υπόλοιπο δέντρο σου αν δεν τις έχεις.
Και οι ταινίες άλλωστε, σπανίως έχουν μόνο έναν πρωταγωνιστή. Υπάρχει ένα cast ηθοποιών, μια ομάδα που στήνει και φτιάχνει αυτό το ωραίο αποτέλεσμα που βλέπεις. Ένας από αυτούς αν έλειπε, η ταινία θα ήταν αλλιώς.
Μην είσαι λοιπόν ολιγαρκής. Ναι, ολιγαρκής είσαι αν το μόνο που θέλεις είναι μια σχέση. Να επιδιώκεις να έχεις ΚΑΙ μια καλή σχέση. Αυτό το ΚΑΙ, κάνει σημαντική διαφορά.
Πολλά φιλιά.
PS1: Έπεσε στην αντίληψή μου εδώ στην Βοστώνη η κριτική που είχε γράψει καποιος κύριος στο blog του για το προηγούμενο βιβλίο μου, "Ο φόνος είναι μια εύκολη υπόθεση", όπου το έθαβε κυριολεκτικά. Κατηγόρησε μάλιστα και κάποιον, ο οποίος σε εφημερίδα είχε γράψει πως πρόκειται για βιβλίο με καλή πλοκή, καλοσωρίζοντάς με στον συγγραφικό κόσμο. Σημειώστε παρακαλώ, πως είχα γράψει εκείνο το βιβλίο σε ηλικία 22 ετών. Σημειώστε επίσης, πως το blog του κυρίου, που δηλώνει ερασιτέχνης συγγραφέας, φέρει τον τίτλο "άει σιχτίρια". Βγάζω δύο συμπεράσματα και σας τα μεταφέρω: 1. Κάποιοι άνθρωποι έχουν νεύρα με όλους και με όλα. Σε καμία περίπτωση μην μπείτε καν στον κόπο να βγάλετε άκρη μαζί τους. Προτιμήστε κάτι πιο επικοδομητικό, όπως το να δείτε ειδήσεις στο star channel (ναι, είναι πιο επικοδομητικό). 2. Ο κόσμος περιμένει από εσένα θαύματα ακόμη και αν είσαι πιτσιρίκι. Απορώ γιατί εκείνοι που περιμένουν τα θαύματα, δεν γράφουν και δεν ΕΚΔΙΔΟΥΝ το νέο "Έγκλημα και Τιμωρία" για να γλιτώσουν τον κόσμο από βιβλία όπως τα δικά μου. Γιατί κανείς εκδοτικός οίκος δεν τους ανοίγει την πόρτα του, μήπως;
PS2: Είχα υποσχθεί video γιατί θεωρούσα πως θα βαριέμαι να γράφω, όσο βρίσκομαι στις USA. Ευτυχώς, εδώ έχω βρει όσα χρειάζομαι για να ηρεμήσω και να γράφω όμορφα και καλά. Παρόλα αυτά, έτσι για πλάκα, σας δίνω ένα μικρό βιντεάκι. Από Βοστώνη με αγάπη. Και αύριο, αλλού.
8 σχόλια:
Αγαπητή Αθηνά,
φυσικά θα κατάλαβες ήδη πως είμαι ο Άει σιχτίρης που "έθαψε" το βιβλίο σου.
Εγώ δεν μπαίνω στο μπλογκ σου ως ανώνυμος, θα προτιμούσα να έκανες κι εσύ το ίδιο με το δικό μου μπλογκ.
Σου απαντώ λοιπόν επώνυμα, με όλο το σεβασμό που διέπει το ψυχισμό μου απέναντι σε εσένα αλλά και σε κάθε συμπολίτη μας, ιδιαίτερα με όσους ασχολούνται με το βιβλίο αλλά και με τις τέχνες γενικότερα:
1. Το "άει σιχτίρ" είναι έκφραση αγανάκτησης προς τα κακώς κείμενα της καθημερινότητάς μας. Αν διάβαζες τις αναρτήσεις του μπλογκ μου θα έβγαζες κι άλλα συμπεράσματα πέρα από το ότι είμαι θυμωμένος με όλους και με όλα, (και γιατί να μην είμαι στο κάτω κάτω της γραφής;), και ίσως και να συμφωνούσες μαζί μου με πολλά από αυτά.
2. Η γνώμη μου για το βιβλίο σου είναι μια ΑΠΟΛΥΤΩΣ προσωπική μου γνώμη -αλλίμονο, πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Γράφτηκε και αναρτήθηκε σε ένα μπλογκ περιορισμένης αναγνωσιμότητας -εγώ και οι φίλοι μου. Δεν είμαι επαγγελματίας κριτικός βιβλίων και δεν θα μπορούσα να γίνω ποτέ -αδιαφορώ παντελώς για το εξαιρετικά προσοδοφόρο αυτό... "σπορ". Το γεγονός πως ήσουν μόλις 22 όταν το έγραψες δεν σε απομονώνει από τη δυνατότητά μου να σε κρίνω. Κάποιος έβγαλε το βιβλίο σου προφανώς γιατί του άρεσε και προφανέστερα γιατί αποσκοπούσε να βγάλει χρήματα -οι εκδοτικοί οίκοι είναι επιχειρήσεις, ή μήπως κάνω λάθος; Όταν λοιπόν το πράγμα γίνεται επαγγελματικό, η ηλικία του συγγραφέα και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκε κάτι πρέπει να μας αφήνουν παντελώς αδιάφορους.
Οφείλεις λοιπόν, αφού "εξέθεσες" τον εαυτό σου δημόσια κοινοποιώντας ένα δικό σου έργο, να σεβαστείς τη γνώμη μου, όπως οφείλεις να σεβαστείς και τα χρήματα που έδωσα για να αγοράσω το πόνημά σου, όπως οφείλεις και να σεβαστείς τα χρήματα που θα δώσω για να αγοράσω και το επόμενο βιβλίο σου, όπως κι εγώ οφείλω να σεβαστώ την προσπάθειά σου, αλλά μέχρι εκεί. Ο εν λόγω -δεν θυμάμαι ποιος ήταν και δεν με ενδιαφέρει- που σου έπλασε το εγκώμιο σε μεγάλης κυκλοφορίας έντυπο, θα μπορούσε να το είχε κάνει κατ' ιδιάν. Είναι επαγγελματίας και θα όφειλε να πράξει ως επαγγελματίας και να σε κρίνει ως συγγραφέα και ουχί, όπως λες, ως ένα 22άχρονο κορίτσι που έγραψε κάτι -αυτό εξάλλου δεν τιμά ούτε εσένα.
3. Και βέβαια περιμένω να διαβάσω κάτι θαυμαστό όταν χαλάω τα χρήματά μου και τον πολύτιμο χρόνο μου. Και βέβαια περιμένω κάτι αξιοθαύμαστο όταν ένας επαγγελματίας κριτικός βιβλίων με προετοιμάζει για κάτι τέτοιο. Και βέβαια θα συνεχίσω να διαβάζω βιβλία και να ψάχνω για το ξεχωριστό, το θαυμάσιο, το υπέροχο, το ανεπανάληπτο.
(συνεχίζω...)
(...συνέχεια...)
4. Αυτοαποκαλούμαι "ερασιτέχνης συγγραφέας" γιατί αυτό είμαι. Γράφω για μένα πρώτα απ' όλα, και μετά για λίγους φίλους με τους οποίους μας ενώνουν κάποια κοινά βιώματα. Και βέβαια θα με ενδιέφερε το να εκδώσω τα βιβλία μου, αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα απ' όλα να τα δώσω στους εδκοτικούς οίκους της χώρας για να τα διαβάσουν και να με κρίνουν -πράγμα που δεν έχω κάνει αν εξαιρέσεις τις εκδ. "Καστανιώτη" που με απέρριψαν ως ήταν αναμενόμενο.
Αγαπητή Αθηνά, η συγγραφή για μένα δεν είναι αυτοσκοπός, είναι διέξοδος. Άλλωστε όσα περισσότερα βιβλία διαβάζω τόσο περισσότερο καταλαβαίνω πόσο μικρός είμαι μπροστά σε τόσους μεγάλους συγγραφείς, και η ιδέα της έκδοσης δικών μου κειμένων απομακρύνεται από τη σκέψη μου.
Υ.Γ.1
Θα είχε ενδιαφέρον, να καθίσει κάποιος, να αντιγράψει το "Έγκλημα και τιμωρία", να βάλει το ονοματεπώνυμό του φαρδύ πλατύ από πάνω και να το στείλει για κρίση προς έκδοση. Πιστεύεις πραγματικά πώς θα το πρόσεχαν; Η απάντηση θα ήταν η εξής: "Διαβάσαμε με προσοχή το κείμενό σας αλλά δεν μπορούμε να το εντάξουμε στον προγραμματισμό μας για έκδοση"!!! Διαφωνείς;
Υ.Γ.2
Αν εκδώσεις κάτι άλλο με χαρά μου θα το διαβάσω όπως συνεχίζω να κάνω χρόνια τώρα παρακολουθώντας και διαβάζοντας όλα τα βιβλία των νεοεμφανιζόμενων συγγραφέων.
Υ.Γ.3
Επειδή είσαι μικρή ακόμη και η πνευματική σου καλλιέργεια δεν αμφισβητείται, θα σε εκλιπαρούσα να δέχεσαι την κριτική. Θα κατανοούσα περισσότερο το να με ρωτούσες ΓΙΑΤΙ δεν μου άρεσε το βιβλίο σου παρά να προσπαθείς να με υποβαθμίσεις σε επίπεδο κατώτερο των ειδήσεων του STAR... για όνομα του θεού και της Παναγίας και του Μαλέλη και όλων των ΜΜΕ!
Σε χαιρετώ, σεβόμενος τις απόψεις σου. Γιάννης Ζαχάρος.
Καλώς ήρθες κ. Αει Σιχτίρη!
Είναι περίεργο από τη μία, ενδιαφέρον από την άλλη, ευχάριστο οπωσδήποτε που σε βλέπω στο Leave Your Myth.
Υπάρχει καθαρά τεχνικός λόγος - πρέπει να προλάβω το τρένο για Providence - για τον οποίο δεν μπορώ να σχολιάσω τα όσα μου γράφεις. Θα το κάνω πολύ ευχαρίστως σήμερα το βράδυ - ώρες USA.
Αν μου επιτρέπεις, απλά να πω, ότι ουδέποτε άφησα ανώνυμα σχόλια στο blog!
Ξέρω, ξέρω, άει σιχτίρ και η Αθηνά και το Leave Your Myth και το ταξίδι της!
Χαιρετισμούς!
Kalhmera sthn Ellada loipon!
Katarxhn Giannh, twra katalava ayto pou eipwthike gia to anwnymo sxolio. Den to afhsa egw. Ypothetw oti to egrapse kapoios "dikos mou" kai xairomai poly gia ayto, dioti exeis kai esy thn eykairia na peraseis apo to LeaveYourMyth kai egw na kanw mia kouventa mazi sou.
Hmoun sthn Vostonh tis prohgoumenes hmeres loipon. Den erwteytika thn polh, sigoura omws thn synpathisa poly. Exei poly kales ypodomes. Aerodromio, terminals, ktiria, epiloges diaskedashs, morfwshs kai kalh agora. To metro ths omws einai entelws mh leitourgiko. Oi pinakides einai elipeis, den yparxoun elevators kai skepsou oti se kapoious stathmous xreiazetai na aneveis sto edafos kai na diasxiseis ton dromo gia na vretheis sthn apenanti grammh.
Apo thn allh meria, to metro ayto yparxei edw kai xronia sthn Vostonh, pragma to opoio exei th shmasia tou gia thn poiothta zwhs twn katoikwn ths. Htan mprosta apo tote pou emeis edw sthn Ellada den eixame kala-kala diktyo leofwreiwn. Ayto pou prepei na kanei h Vostonh loipon einai na ekseliksei to metro ths. Pisteyw oti symfwnoume.
Grafw ta parapanw gia na pw to ekshs: Ta pragmata den einai aneksarthta. Eimaste sxedon ypoxrewmenoi na ta vlepoume se synarthsh me kapoious paragontes. Den mporw apla na pw "to metro ths Vostonhs einai gia petama". Nomizw oti tha eimai adikh an to pw ayto. Einai poly pio swsto, na pw "to metro ths Vostonhs yparxei polla xronia kai einai pleon mh eparkes. Xreiazetai anakainish".
Me to idio skeptiko loipon, o "fonos einai mia eykolh ypothesh" grafthke apo ena mikro koritsi, gegonos pou opoios agorazei to vivlio to gnwrizei, epomenws prepei na exei tis analoges apaithseis. Einai opwsdhpote adiko na exeis tis idies apaithseis apo ton Aleksakh kai tis ides apo emena, sto prwto mou vivlio.
Eilikrina stenaxwriemai gia ta xrhmata sou pou phgane xamena, opws pisteyeis. Ena kommati mou omws xairetai giati opws esy ypirksan anthrwpoi pou phran to risko na agorasoun kati apo enan prwtoemfanizomeno - kai mikro se hlikia - syggrafea kai yphrksan perissotero anektikoi.
Den kserw poia einai h gnwmh sou, proswpika omws pisteyw poly sthn ekseliksh. Oi anthrwpoi ksekiname apo kapou. Profanws apo thn arxh. Kai h arxh einai panta mia arxh. O dromos fernei thn empeiria, thn eksaskhsh, to paidema, thn gnwsh. Kai profanws to kalytero apotelesma. Vriskomai se ena panepisthmiako ergasthrio sto Providence tou Rhode Island kai h kopela sths opoias to grafeio kathomai exei kollhsei sthn othonh ths ena xartaki pou grafei "Den yparxoun grhgora apotelesmata. Siga-siga, vhma-vhma, parta me th seira kai ola tha ginoun".
Tha erthei kai to kalytero vivlio loipon. Gia to diko mou skeptiko omws, einai apolytws fysiologiko pou to kalytero vivlio den htan ayto pou egrapsa sta 22.
Den thelw na akoustei san challenge, sou zhtw na diavaseis omws th nea mou douleia "Agio Egklhma sthn Athwnikh Politeia". Tha diapistwseis thn ekseliksh gia thn opoia kanw logo. Lypamai omws, kai pali den einai thayma ths logotexnias!
PS1: Agapaw poly to prwto mou vivlio kai xairomai poly pou oi Modern Times to eksedwsan.
PS2: Oxi, den eixa kai den exw kanena apolytws meso ston ekdotiko kosmo.
PS3: O Markarhs eixe dhmosieysei mia kritikh gia to prwto mou vivlio, legontas oti h glwssa xreiazetai douleia kai pws to finale htan ypervoliko. "H Athina Mpasiouka omws", eixe pei, "einai nearh se hlikia kai ayto dikaiologei kapoia pragmata. Prepei na doulepsei perissotero kai na ferei kalytero apotelesma". Ayth htan mia kritikh pou thn eixa xarei.
Αγαπητή Αθηνά,
ετούτη είναι η τελευταία φορά που επανέρχομαι στο θέμα γιατί μάλλον δεν έγινα και πάλι κατανοητός.
Εγώ σε κρίνω ως αναγνώστης και αποφασίζω το αν θα προτείνω το βιβλίο σου ή όχι σε φίλους και φίλες μου. Δεν σε κρίνω ως βιβλιοκριτικός! Δε σε κρίνω για να σου δώσω συμβουλές. Δε σε κρίνω για να σου δώσω το κουράγιο να συνεχίσεις. Εγώ είμαι ένας απλός αναγνώστης. Αν έτρωγα σε ένα εστιατόριο θα έλεγα, στο τέλος του γεύματος, αν μου άρεσε το φαγητό ή όχι. Αν το φαγητό ήταν άνοστο δε θα δικαιολογούσα το μαγαζί με το να σκέφτομαι πως ίσως είχε πολύ κόσμο, ίσως είχαν χαλάσει τα ψυγεία τους, ίσως είχε αρρωστήσει το μισό προσωπικό και ο σεφ μαζί. Το αποτέλεσμα θα με ενδιάφερε.
Αυτά!
(Φυσικά θα διαβάσω και το δεύτερο βιβλίο σου ελπίζοντας ο Μάρκαρης να είχε δίκιο).
Giannh, xairomai pou einai h teleytaia fora pou epanerxesai sto thema!
Μου τη σπάνε οι άνθρωποι που πιστεύουν πως έχουν απόλυτο δίκιο, προσπαθούν να το κάνουν κατανοητό και στους υπόλοιπους και στο τέλος πτοούνται που η ιδιοφυία τους είναι έξω από τις νοητικές δυνατότητες κατανόησης ενός μέσου μυαλού...Προς θεού, δε μιλάω συγκεκριμένα(!) μια παρατήρηση ήθελα να κάνω...
Λέω να αγοράσω κάποιο βιβλίο σου για τα Χριστούγεννα, καιρός να ξεφύγω από τα κάπως "παιδικά" που μέχρι τώρα διάβαζα συστηματικά!
Επίσης θα ήθελα να προσθέσω ότι το αει σιχτίρ είναι μια πολύ αγενής βρισιά (fuck you in other words) και από τη στιγμή που ο κ.τέτοιος γράφει ό,τι γράφει γι' αυτόν και τους φίλους του 1.τι τον ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων;; 2. ίσως θα μπορούσε να καταλάβει ότι ίσως και ένας συγγραφέας να κάνει το ίδιο; να γράφει κυρίως για τον εαυτό του. Το ότι εξέδοσε κάποιο βιβλίο σημαίνει ότι κάποιος έκρινε (με το ανθρώπινο μυαλό του και με ίσως όχι πολύ αυστηρά κριτήρια) ότι αυτό θα άρεσε και σε πολλούς άλλους εκτός από τον ίδιο το συγγραφέα. Τέλος, ένα βιβλίο δεν απευθύνεται σε όλους. Γι' αυτό υπάρχει πληθώρα βιβλίων και συγγραφέων, για να μπορεί ο καθένας να διαβάσει αυτό που του αρέσει. Ας κάνω κι εγώ μια παρομοίωση τώρα... Μέχρι στιγμής, έτρωγες σοκολάτες απλές, με αμύγδαλο και υγείας...Έβγαλε όμως ο Παυλίδης και όλοι οι υπόλοιποι δηλαδή καινούριες γεύσεις: φραόυλα, νεσκαφέ, φουντούκι κλπ.κλπ...Αν αγοράσεις τη σοκολάτα με γεύση φραόυλα επειδή άρεσε στο φίλο σου και σου το είπε, ενώ ξέρεις ότι δε σου αρέσει η φράουλα ή γνωρίζοντας ότι όλες οι γεύσεις φράουλας δεν μπορεί να είναι ίδιες, είναι δικό σου λάθος! (σκεφτόμουνα να αφήσω ένα μικρό σχόλιο αλλά...παρασύρθηκα από τους προηγούμενους!)Καλημέρα...
Ερωφίλη, καλώς ήρθες στο blog! Μου άρεσε η παρομοίωση που έκανες με τις σοκολάτες, είναι φανερό ποιος έχει συγγραφικό ταλέντο εδώ :-)
Χαίρομαι που ενδιαφέρεσαι να διαβάσεις βιβλίο μου! Αν θέλεις στείλε μου με προσωικό mail την ηλικία σου και τα βιβλία που διάβαζες έως τώρα.
Ο Γιάννης Ζαχαρός έγραψε τη γνώμη του και όταν κάνουμε μια τέτοια δουλειά (για εμένα είναι δουλειά το γράψιμο, από αυτό ζω) μαθαίνουμε πολύ νωρίς πως δεν αρέσουμε σε όλους. Και ο ίδιος είναι γιατρός άλλωστε και οπωσδήποτε ξέρει τι σημαίνει κριτική. Μην ακούς τα πικρά λόγια όμως, με συμπαθεί deep inside, όπως λένε :-)
Δημοσίευση σχολίου